back
home
forward

جهان ما

بعضی از ما انسان های هوشمند برای کسب دانش , اقدامات درخشانی به ویژه در قرن گذشته انجام داده ایم . به خصوص در ارتباط با تکنولوژی , پزشکی , کامپیوتر و وسایل ارتباط جمعی . اما در سطح جهان فقط عده خاصی از این ثروت علمی به بهترین وجه استفاده می کنند. متاسفانه خیلی از ما نه به این رشد جهانی رسیده ایم و نه می دانیم از کجا آمده ایم و به کجا می رویم . اتلاف وقت به بهانه اینکه زندگی کوتاه است و باید خوش گذراند؛ یکی از بزرگ ترین عوامل بی سوادی عوام است . تامین معاش دشمن بزرگ دیگری است که شاید تا حدودی موجه باشد و متاسفانه در نهایت خستگی , فرصت و توانی برای مطالعه و تحقیق نمی گذارد.

با همه ی این احوال انسان ها همیشه پرسش های درباره جهان و ستارگان داشته اند و برآن بوده اند که بدانند از کجا آمده ایم و جهان چگونه و از چه ساخته شده است . در طول تاریخ افرادی با کمک ابزار و تکنیک های گو.ناگون , در صدد برآمدند تا درک کنند آسمان بالای سرشان تا کجا می رود؛ چه قدر بزرگ است و چگونه _ و شاید هم چرا _ تشکیل شده است . تئوری انفجار اتمی (Big Bang Theory) توضیحی درباره چگونگی پیدایش جهان ما در میلیاردها سال گذشته است و بیشتر دانشمندان آن را تایید کرده اند. این تئوری بیان می کند که حدود 13 میلیارد و 700 میلیون سال پیش , جهان از برخورد یک ذره انرژی گرم و فشرده با عناصر بنیادینش شکل گرفته ( به وجود آمده ) است.

از آن زمان , جهان هستی به طور دایم در حال گرم و سرد شدن و دگرگونی بوده است . نخستین عناصری که پدید آمدند, سبک ترین و ساده ترین ها مانند هلیوم و هیدروژن بودند. این دو عنصر شیمیایی سبک ترین عناصر بوده و هنوز هم بیشتر ازسایر عناصر دیگر در جهان دیده  می شوند. همه ستارگان بیشترین انرژی طول مدت حیات شان را از همجوشی هسته این عناصر سبک به عناصر سنگین تر دریافت می کنند.

در سال 1922 الکساندر فریدمن فیزیک دان روسی یک سری معادلات را از تئوری نسبیت آلبرت انیشتین استخراج کرد که نشان می داد جهان , همچنان در حال توسعه است که به عنوان چارچوب اصلی , کار بر روی تئوری انفجار بزرگ شناخته شده است . در سال 1929 ادوین هابل منجم امریکایی هم شواهدی آشکار با کشفیاتش به دست آورد که براساس آن , جهان از نوری که از کهکشان دوردست تولید شه , به سوی طیف قرمز نهایی پیش می رود.  تئوری هایی همچون نور خسته , که می گفت نور به مرور انرژی اش را از دست داده و در گذر زمان قرمز می شود, رد شده اند و کهکشان های در حال افول به عنون محتمل ترین توضیح آنها مطرح شدند. هابل کشف کرد : کهکشان هایی که دورتر هستند با سرعت متناسب بیشتری در حال حرکت هستند واین نشان می دهد که جهان به طور یکنواخت در حال گسترش است . محاسبه این توسعه و گسترش , در طول زمان ما را  به چگالی منفردی که همه چیز از آن شروع شده می رساند. بنابر آخرین تئوری ها , برای توضیح بررسی های صورت گرفته در رابطه با تحرکات کهکشان دوردست , جهان از 23 درصد ماده ی سیاه , 72 درصد انرژی سیاه و 5 درصد از مواد عادی ( مواد شناخته شده ای که در حال حاضر می توانیم آنها را درک کنیم ؛ مانند کره مان , خورشید ها , منظومه ها و ... ) تشکیل شده است . در کهکشان ما ( راه شیری ) و در فضای گسترده بین ستاره ای , سحابی های بزرگ پخش شده ای از جنس گاز و گردو غبار وجود دارند که به نام نبیولا آنها را می شناسیم . در واقع یک سحابی بزرگ از جنس گاز هیدروژن در فضا , یک نبیولاست که تشکیل ستاره در آن اتفاق می افتد؛ همچون نبیولای عقاب که در آن  یک نبیولای سیاره ای توده ا ی از گاز و غبار بوده که پس از انفجار اتمی از یک ستاره خارج شده است . بیشتر نبیلا ها از فرو پاشیدن چندین نیروی جاذبه و گرانش شکل می گیرند, و مواد سخت با وزن و جاذبه ای عظیم در پیرامونشان, کشش و فشار و چرخش و شکل گیری در کهکشان های دور و نزدیک همچنان ادامه دارد....

منظومه شمسی
با نگاهی ساده به آسمان در شب , تنها می توانیم ستاره ها را در فضای کهکشان خودمان ببینیم . اما با افزایش  تکنیک ها و شیوه هایی که اختر شناسان از آنها استفاده می کنند؛ درک کرده ایم که جهان ما از میلیاردها کهکشان تشکیل شده و هر کدام از آنها از میلیاردها ستاره و بسیاری از ستارگان خود دارای سیارات متعددی هستند.  کره خاکی ما که در منظومه شمسی قرار دارد که خود بخشی از کهکشان راه شیری است . پیدایش و شکل گیری منظومه شمسی ما بر می گردد به میلیاردها سال پیش ؛ زمانی که گازها و غبارها در کنار هم گرد آمدند و خورشید , سیاره ها و سایر   بخش های منظومه شمسی را تشکیل دادند.
منظومه شمسی ما از مجموعه متنوعی از اجرام آسمانی تشکیل شده :
خورشید, هشت سیاره , سیاره های کوچک مختلف و تعداد زیادی سیارک و ستاره دنباله دار ؛ که تنها روی زمین و شرایط ویژه این منظومه , امکان وجود حیات روی سیاره مارا ایجاد کرد . طول محموعه مدار راه شیری 250 هزار سال نوری است.
معمولا ستاره های دنباله داری که دایم تغییر شکل می دهند, از بیرون فضای منظومه شمسی از مدارهای بیضی بالاتر , به داخل منظومه شمسی می آیند. در چنین فضا هایی است که می توانیم کمربند کویپر و ابرهای اوورت را بیابیم .
جایی در این فضای بیکران , محدوده هلیوسفر است ؛ جایی که بادهای خورشیدی مواج متشکل از عناصر انرزی وار خورشید, حرارتشان را از دست داده و در فضای بین ستاره ای در هم شکسته می شوند.
بیشتر کهکشان ها در جهان هستی , از جمله کهکشان راه شیری , در مرکزیتشان سیاه چاله بزرگی ( Black hole ) دارند که از نظر جرم بین یک میلیون تا ده میلیارد بار از خورشید بزرگ تر هستند. برای یافتن آنها ستاره شناسان میزان پرتو گازهای متصاعد شده از این اجسام در طول فعالیت سیاه چاله ( برای نمونه میزان یکپارچگی ) رااندازه گیری می کنند. گاز موجود در سیاه چاله های عظیم می تواند عاملی برای گسترش آنها باشد. سیاره هایی به اندازه زمین _ ستاره شناسان در حال حاضر در جستجوی سیاراتی همچون زمین هستند و معدودی را هم یافته اند. تکنولوژی ما بررسی بیشتر سیاره های بزرگ را محدود کرده است .

اینکه ما تنها هستیم هنوز مبهم است ولی من به شخصه باور دارم که ما تنها نیستیم . اگر چنانچه موجودات زنده دیگری هم هستند , امیدوارم از ما بهتر زندگی کنند: محل زندگی شان را نابود نکنند ؛ جنگ نداشته و مردم را به ترک محل زندگی ناچار نکنند تا به گرسنگی و آوارگی بیفتند.
با وجود میلیاردها کهکشان و ستاره, احتمال  اینکه در سیاره های دیگری حیات وجود داشته باشد, بسیار است . من انتظار ندارم آنها موجوداتی باشند که ما در فیلم های علمی – تخیلی دیده ایم ؛ ولی اگر ساختار تمامی جهان از همان مواد سیاره ما باشد, به این ترتیب شباهت های فوق العاده ای با ما خواهند داشت.
یک خبر :
طوفان خورشیدی سال 2013 می تواند وحشت زیادی ایجاد کند؛ ناسا هشدار داده که زمین ممکن است گرفتار توفان خورشیدی شود که فقط یک بار در یک نسل بشری رخ می دهد که می تواند برای مدت طولانی سبب قطع شدن گسترده برق و محروم شدن مردم از سیگنال های ارتباطی شود...
ارتباطی مستقیم بین سیاه چاله ها و ماده سیاه وجود دارد؛ دانشمندان معتقدند رشد حفره سیاه بیشتر در ارتباط با تشکیل کهکشان است و نه ماده سیاه. 

بزرگ ترین حفره های سیاه در کهکشان
کشفیات جدید درباره جنس زمان فضا
یافته های تازه , شاخص های نظری مهمی برا ی تست کردن مدل های مختلف تئوریک درباره چگونگی ایجاد   سیستم ها , گردش سیاره ها در اختیار ما می گذارد : مدل های فعل و انفعال قرص – سیاره ای , به روی تاثیر متقابل بین سیاره ها و قرص پیش سیاره ای تمرکز دارد. گاهی اوقات تکامل بین قرض پیش سیاره ای و تشکیل سیارات منجر به تشکیل نیروهایی می شود که باعث سیاره به سوی ستاره مرکزی می شود. این مدل ها برآورد کرده اند که مدار گردش ستاره می تواند با مدار چرخش سیاره هم تراز باشد.
دانشمندان امروزه از تکنیک ساده ولی قدرتمند سه بعدی برای مشاهده < سوپر نووا کاسیوبا> استفاده می کنند؛ تلسکوپ های ما تنها کهکشان راه شیری را از یک دیدگاه _ منظومه شمسی نشان می دهد؛ ولی حالا با استفاده از تکنیک های ساده اما قوی , ستاره شناسان دانشگاه هاروارد از کمبریج ماساچوست به مدیریت ارمین وست , یک ستاره در حال انفجار _ سوپرنووا _ را از زوایای مختلف مشاهده کرده اند.
جهان در حال توسعه
جهان هاوکینگ
همان طور که در بیشتر صفحات وب سایتم اشاره کرده ام , برای اثبات نظراتم از مقالات و تحقیقات دانشگاه های متفاوتی استفاده کرده ام  که همه به انگلیسی بوده و من اجازه ترجمه آنهارا ندارم ؛ بنابر این علاقه مندانی که زبان انگلیسی شان قوی نباشد, از این سایت بهره چندانی نخواهند برد.

Dark Matter Dark Energy & the Unknown Universe

Dark Energy ****** Cosmic Super Zoom

Solar System

 

 

More Useful Links:

 

No direct link between black holes and dark matter Scientists show that black hole growth is mostly connected to the formation of the galaxy bulge and not to dark matter

The Largest Black Holes in the Universe

New Discovery about the Fabric of Space-Time

New findings provide important observational indicators for testing different theoretical models of how the orbits of planetary systems have evolved. "Disk-planet interaction models of migration focus on interactions between the planet and its protoplanetary disk. Sometimes interactions between the protoplanetary disk and the forming planet result in forces that make the planet fall toward the central star. These models predict that the spin axis of the star and the orbital axis of the planet will be in alignment with each other."

Scientists are now using a simple but powerful technique to see the Cassiopeia A supernova in 3-D. "Our telescopes show the Milky Way Galaxy only as it appears from one vantage point — our solar system. Now, using a simple but powerful technique, a group of astronomers led by Armin Rest of Harvard University in Cambridge, Massachusetts, has seen an exploding star, or supernova, from several angles."

The Expanding Universe

Hawking's universe

barbar

LHC at CERN

Brian Cox on CERN's supercollider

CERN-The European Organization for Nuclear Research

back home forward